kaldırımlaradır küsmelerim

saatine baktı kaptan

hâlâ ayaktalar dedi

alay eder gibi kahkahaları

bir kere olsun umursamadılar

ama kaldırımlaradır küsmelerim

onlar bu acıyı henüz yaşamadılar

adil değildi hayat belki onlara

zaten kimlere adildi ki

sığınacak limanları vardı hiç olmazsa

kapılarını henüz çalmamıştı yalnızlık

kaldırımlar da üzerlerine yıkılmamıştı

onlar bu acıyı henüz tatmadılar

karanlığı da vardı her birinin

güneşi de vardı bulutlardan kaçan

bir öğle vakti ansızın batmamış olan güneşler

karanlıkta boğulmuştum duymadılar

kaldırımlarda bir adım daha attılar

onlar bu acıyı henüz yaşamadılar

kalp çarpıntıları vardı belki de

kuşkusuz sevda sandılar

güzelim aşkları zalimce harcadılar

ben bir acayip yerde şahıssızken

kaldırımlarda seksek oynadılar

onlar bu acıyı daha yaşamadılar

manası vardı hayatlarının

bıkmamışlardı rezilce yaşamaktan

zehir zemberek aşklara doymamışlardı

ben insanın en büyük günahıydım görmediler

güle oynaya gidedursunlar kaldırımlarda

onlar da bir gün bu acıyı tadacaklar