Kalemim

Hüznün hırçınlığa döndüğü anda,

İsyan şiirleri yazar kalemim.

Buhranlar uçuşur mısralarımda;

Umudu, sevinci bozar kalemim.

Irmaklar ağlaşır kendi sesince,

Dağlar seda verir yüksekliğince,

Kuytu yollar gibi hasret esince;

Bir fırtına olup tozar kalemim.

Ruhumu eğleyen yorgun hancıyı,

Hüznümü kanatan suskun sancıyı,

Her harfi ansıtır bir yabancıyı;

Tuz döküp yaremi süzer kalemim.

Şair oldum saçının bir teli için,

Bu akkor satırlar hayalin için.

Aklıma düşünce mest olup niçin?

Her şiirde destan yazar kalemim...