Kalemim

Dertlilerin dertlerini anlattı

Bazen dinleyendi bazen dinletti

Sesleriyle yeri göğü inletti

Bu dünyaya doğan aydı kalemim

Döndü durdu feleğinin çarkında

İyinin kötünün oldu farkında

Kimseyi götürüp oyun parkında

Sanmayın oynatıp baydı kalemim

Devamlı haklının yanında oldu

Damarında akan kanında oldu

Diyarbakır, Maraş, Van'ında oldu

Diyemem ki birgün caydı kalemim

Yüzünü güldürdü bütün mahzunun

Ahını almadı daha bir kulun

Evlerine konuk olup yoksulun

İçini ısıtan çaydı kalemim

Bazen toprak oldu bazen taş oldu

Bazen de gözlerden akan yaş oldu

Bazen ayakları tutan baş oldu

Çatlamamış sağlam faydı kalemim

Şimdi doruklara çıkıp yaşıyor

Yokuşları tavşan gibi aşıyor

Mavi mürekkepler döküp coşuyor

Bir zamanlar yeni taydı kalemim

İt oğlu itlere çattı kaşını

Başına fırlatıp vurdu taşını

Daima dik tuttu eğmez başını

A'dan z'ye sövüp saydı kalemim

Senaryolar yazıp pusu kurdular

Sağından solundan darbe vurdular

Mert görünenler de namert durdular

Biraz sendeledi kaydı kalemim

Kötüye engeldi biliyorlardı

Oyun bozulmasın diliyorlardı

Kınından çıkınca hedefe vardı

Oklarını atan yaydı kalemim

Daha yapılacak çok işimiz var

Kırıp dökülecek çok dişimiz var

Baki kalacağız bir düşümüz var

Görev bizi bekler haydı kalemim