Kalemimden Güller Bitecek

Bu kalemden kırmızı güller bitecek

Gönüllere arzu endam edecek

Her kelimesini ince ince seçecek

Bu kalemden gönüllere abı inci düşecek

Nev Baharları, kızıl kan tarllarında arayanlar

Acı biçecek Kızıl gözyaşıyla, gelincikler boy verecek

Kalemden damlayan kankurşunu kelam

Yarın sace ve sade benim bağrımı deşecek

Aşkın gücünü anlayamadık bir türlü

Çanakkalede Kumandanın sözü

Şimdi biz tanrıyla savaşıyoruz !

Galiba onunda son sözüydu bu

Sulara gömerken düşmanı, biz biz değildik

Kükreyen, Canımıza katık iman gücüydü

Onca garibin ölüm uykusuydu

Tanrıyla beraber olanlar, tanrı kadar güçlüydü

Kalemimden güller derilecek

Seven odur ki diken bile sevilecek

Gönül nazargahında insan yeniden dirilecek

Varlığın hakimi sensin, bizi tekrar tekrar diriltecek!