Kalemin Sesi

Ellerin uzanmak isterde kaleme,

Kalem kendi aleminde kaçar başka diyarlara,

Yürek sus pus olmuş eşlik ederse korkak kaleme,

Kağıt neylesin,büyük bir aşkla kalemi beklemekte.

Kalem bugün sessiz konuşmak istemiyor

Garip bir hüzün var ucunda yazmaya cesaretsiz

Cesaretini kaybetmişse kalem,

Derin bir sessizliğe bürünmüştür yürek.

Duygu hafif bir rüzgar gibi başlayacak,

Sonrada bir fırtınaya dönüşecek.

Hazır ol eyy kağıt,

Kalem bütün kinini kusacak.

Yüreğimin en kuytu köşelerinde

Geçmişten kalan hüzün kırıntılarını

Atmak yok etmek için

Kalem yazıyor

ama yürek silemiyor

Bekleme yüreğin sileceği bir sevdayı,

Eğer silecekse neden severki?

Sevda yüreğe girdimi bir kere

Geri dönüşü yoktur kabullenmesi zor olsada.

Sevdanın güçlüsü zor olansa

Silinmez izleri yıllar sonrada

Araya başka yollar insanlar girmiş olabilir ama

Hatırladığında geçmişi

Hafif bir gülümseme beliriyorsa

Yanağında...

Gerisini anlatsam ne fayda

Anlatmasam ne fayda