Kalimera

Gölgesi düşmüş bakıyordu,

Tarihini devirmiş çınar gibi

Gözünde kocaman bir mazi,

Yıpranmışlık ve hiçlik...

Yolcular indi vagondan

Baktı adam,

Bütün kalabalığa.

Geçerken önünden, rum satıcıları

Gözleri kararmıştı sanki

İçinde depremler yığınla..

Gözleri yanıyordu adamın

Yüreği kor gibi...

Ama yok işte, yok!

İçi acıyla doldu

Yığılacak gibiydi

Tam o sırada bir el değdi omzuna

Kalimera!

Nefesi kesilmişti sanki

inanamadı geldiğine..

Kadının gözleri hiç değişmemişti..

Aynı sevecenlikte..

O kadar sevinmişti ki!

Onca yıl ...

neredeydin?

Sarıldılar hiç ayrılmamışçasına..

Acısı dinmişti birden adamın

Gözünden akan yaşlara engel olamadı

Elleri değdi kadının

Sildi gözyaşlarını, adamın

Ayrıldılar kalabalıklardan

Sessiz ve özgürce...

Bursa-2010-Kasım