Kalp Sürgüsü

Kalbimin kapılarıni kapattım ne kadar kapandıysa

Bin parça yüreğime çektim sürgüyü ne kadar olduysa

Ne zaman açmaya kalksam hep aynı acı

Bin kere açsamda değişmeyecek kalacak hep acı

Korkuyorum gene zorlayacak biri çıkar diye

Korkuyorum çünkü biliyorum sonunda açacam diye

Her seferinde diyorum "Belki bu sefer olur diye"

Sonuç hep aynı değişmedi, değişmeyecek gibi

Etrafıma bakıyorum hep neyim eksik diye

Bulamıyorum hiç birşey bende ki bu hüsran niye?

Hep keder hep acı çıktım artık nereye kadar

Yeter artık yeter bitsin artık bu çile

Sabır taşı olsaydı çatlardı kederinden

Sonuçta bende insanım sınırım var benimde

Ama böyle gitmez vardır elbet bir sonu

Bekliyor olacağım o gün o bulunmaz kişiyi

Bulacağım ışte o zaman mutluluğun kendini

O zamana kadar kim öle kim kala

Belki burada oluruz belki fizanda

Yanlız olmak istemezdim hayatımda tek bir gün

Seni aramakla geçti gitti hayatımda ki hergün

Bulmak ayrı dert bulmamak ayrı

Allah kimseye vermesin dermansız acı