Kalpler Sadece Bir Kişinindir

Hani bazen olur ya, derin bir sessizlik çöker birdenbire

Çok şey söyler insan aslında, tam o anda içten içe

Uzun bir süre, birbirine bakan iki çift göz vardır

Onlar konuşur sadece, ne söylüyorsa kalpler

Bir çift göz kapanır, döner arkasını, yağmura benzer o damlalar

Yağmaya başlar, en dolu bulut gibi koparak fırtınalar

Bırakır gerisini karanlığa, hıçkıra hıçkıra, istemeden gider bedenler

Ayrılık yaz mevsimine benzer, güneş gidince, çiçek küser boyununu eğer

Kimileri ebediyen kapar kendini, beklemez olur artık doğan güneşi

Sadece akşamları açar, gece gibidir akşamdan alır rengini

Hayat çok garip, bazen insan söylemek ister içinden geçenleri

Taki anlayana kadar, beklediği kişinin rüyada geldiğini

Sonrada karıştırır gerçekle hayali, varmıdır gönül yarasının merhemi

Ne gelen kapatır yerini, nede giden açabilir daha derini

Kalpler sadece bir kişinindir, sadece bir kişi yazar kendini

Ne olursa olsun, ne silinir, nede yazılabilir yenisi