Kamelya

Ah Kamelya !

Senden aşk dilenemem

Gök kül rengine bulanmış zaten

Güneşse ölü..

Dünya her zamankinden daha kalabalık

Yalnız senin sesin çınlar kulaklarımda

Ah Kamelya !

Derimde gece

Dişlerimde sabah

Ellerimde begonyalar

Kim ağlar senin için söyle

Kim dokunur saçlarına

Beyazları avuçlarında saklayarak

Ah Kamelya!

Kurşuna dizilmiş tüm mısralarım

Son şiirime şehit dediler

Kabul etmedim

Sen de kabul etmezdin biliyorum

Ben ki bu kadar tanırım seni

Acılarımı tanıdığım kadar

Ah Kamelya!

Rüyamda tüm tımarhanelerin kapatıldığını gördüm

Biliyorsun,dışarıda da bana yer yok

Anlayacağın araftayım Kamelya

Ruhu beyaz zenciler dolaşıyor arafımda

Ve tüm ırkların küfrünü yemiş bir çingen

Ah Kamelya!

Sokakta bir başıma koyma beni

Sürgüleme tüm caddeleri üzerime

Bir mektup koy araya

Kapama tüm ışıkları

Bir şiir koy araya

Ah Kamelya!

Vedaları beceremem biliyorsun

Ölümden önce söylenen sözcüklere yer yok artık

Yaşamak istiyorum senin için

Daha çok kuş var kanatları maviye boyanacak

Daha çok deniz var yüzülecek

Ah Kamelya!

Bir sen varsın sevilecek