Kamis

'Bir gömlek hikayesiydi sevda

Kulaklarda kopmuş düğme şıngırtısı...'

Sol işaret parmağım

Alnıma dayanmış

Düşüncemi vuruyor

Bir mermi sesiyle sanki

Yıldızlarım dökülüyor birer birer

İşte düşüyorum gökyüzüne

O gün kırmızı yağıyorsun sen

Göğsümü avuçlayıp ağlıyorsun

Ben kalemime dolduruyorum her damlayı

Mürekkep oluyorsun içimde

Oysa komşu kızı bembeyaz danteller örerdi

Bana yazmak düştü

Kelimelerin bitmeyen zincirinde

Bana karlar düştü

Artık tek bir mevsimsin içimde

Not: Arapçadaki 'kamis' sözcüğünün kökeni bakımından iki temel hipotez bulunmaktadır:

1.Arapça 'kamis' Latincedeki camisia (gömlek) sözcüğünden elde edilmiş bir biçimdir ki bu sözcük ön Hint Avrupa dillerindeki 'kem' (pelerin/palto) sözcüğünden dönüşmüştür.[6]

2.İkincisi; Orta Çağ Latincesindeki 'camisia', Helenistik Yunan dilindeki 'kamision' sözcüğünden alınmış ve sözcük aslında merkezi semitik dillerdeki kökü olan 'kms'den bu dile geçmiştir, ugaritic dilinde 'kms' olarak gösterilir. ('giysi'. Bu sözcük Arapça gibi bir başka semitik dil olan İbranice dilindeki 'kms' fiili ile bağlantılıdır. ('kavramak/sıkıca tutmak' ya da 'birinin elini sıkıca tutmak')[7]

https://tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Ealvar