Kan Bizim Değildir Artık

Yüzünü utanç

gözünü kan bürümüş insanlığın

gecenin

en ahlaksız

en gizemli karanlığında

erdem

kızlığını teslim ediyor

kan krımızı bir ihanete

piç bir yeşil oluyor umut

büyüyor

sevdanın maviliklerinde

Açlığın

kaburgaları sayılıyorken bir bir

tokluğun mangalında

etli-butlu kaburgalar kızarıyor,

yitirken analar

açlıktan bebelerini

dünyanın en iğrenç

en aşağılık madrabazları

semirdikçe

semiriyor göbeklerini

anlamını yitiriyor beyaz

kirleniyor

karanlık kuytuluklarda...

Yoldan çıkmış

sarışın bir afet olmuş dünya

bel altmış

kalça doksan

göğüs füze

beyin slikon

kıçında don

bile yokken...

laf ola

beri gele

namus arıyor hergeleler

türküler yakılmayan

karalar bağlamış gelin

sürgün bir ölüdür artık kadın

'namus belasına gardaş

döktüğümüz kan bizim...''

değildir artık...!!!!