Kan Kınalar

ince bir çizginin gölgesinde üşürken kelimeler

düşlerine hüzünlü yağar yağmurlar

çalınır çocukluğun seksek karesinden

küçük ellerinde al kınalar yakılır

alkışında celladın.

sen bilmezsin

vakitsiz olur ayrılığın kendinden

anlında toprak kokar kaderin

kar düşer baharına küçüğüm

ah insanlığa büyür ihanetler

zevke sefa sürülür kahpece

susa vurulurken vicdanlar

bir an bile geç olur böylece......