Kanamalı Şiir

İşte böyle çarezis kaşırken yaranı

suskular kanatır kırk yerinden

sevda sözcüklerinin kabuklarını

hüzün işgale durur natamam mısraları

Tek sen anlarsın

sert lodosunu yüzüne kusan İstanbul silûetinden

uzaklara demir alan o köhne geminin

güverte üstü tarifsiz yalnızlığını

Ta ki sabah olur

toplayıp müsveddelerini kısır gecenin

yakarken zihnin dipsiz koyaklarında

dudağında söndürürsün zamanı.