Kanatan Bir Gül Ağırlığınca

menekşeler döküldü toprağa

o çok sevdiğim çiçeğim sarıya evrildi

renkler ve ben solup gittik bir anda

nasıl oldu diye soruyorlar

bilmiyorum dedikçe

ağzımda kamçılanıyor dünkü rüya

sanki meleklerin atası

doğrultmuş gibi bir tabuttan

yeniden hayattayım, bağışla

tan\m yerinde ağaran sevgiyle

dikilsem de karşına bu rüya eski rüya değil anla

kırılmış, parçalanmış, birilerince ele geçirilmiş

ve senin ellerince, ele verilmiş bir tohum saksıda

hayran olduğum ellerin

tabutumu taşıyor rüyada

sorguluyorum kendimi

nedenlerin tüm çıplaklığı karşımda

o örselenen baş, kımıldamayan kemik

ağzı dili kurumuş kızcağız

ne yapsın söyle ona

fakat susuyorsun

bu başka

sessizliğin

harflerin gırtlağınca

çarpıyor yüzüme

dilime doladığın cümle

senin terkine münasip

ve benim terkimce ağırlanan

kımıldamayan bi' ölü soğukluğu

kapımda

zile basıp kaçıyorsun

sen mi çocuksun

yoksa çocukların oyuncağımı burada

bu toprak rengi ellerim

ya da gül beyazı dişlerimle

sana hangi sevginin bağrını açayım

çabala

zor olacak biliyorum

zorluğun aşılamamış tüm paragrafları rafta

kalbimde esir düşmüş bir asker

yârdan yaralarla, yaralar yaratanla

bir kez daha hoş geldin diyorum

elimden kayan kitaplarla

hoş geldin

bir daha gel

kanatan bir gül ağırlığınca