Kanatlanıp Uçalım Köyümüze
Güzelim bu gece
İkimiz birden uçabiliriz kanatlanıp göğe
Göçmen kuşları gibi hür ve umutlu
Kaçalım şu İstanbul'un ayaz ışıklarından
Varalım köyümüze sıcak güneş üstümüzde
Uyuyalım mis kokulu yaban çiçekleri arasında...
Uçsuz bucaksız ovalarda
Rengarenk çiçek kokusu içinde
Boşa harcadığımız zamanı unutalım
Nice salkım salkım
Üzüm Bağları olsun Aşk Şarabımız...
Bu Şehri İstanbul'u boş verelim güzelim
Gel mis gibi Ege kokan ellerini tutayım
Bu soğuk Betonları
Ve karanlık duvarları aşıp uçalım göğe
Varalım Egenin buz gibi akan şelalelerine
İçelim doya doya yaşam iksirinden...
Varalım yolumuzun ilk ve son durağına
Doğduğumuz yere varalım
Uçalım Yeşerdiğim'iz verimli topraklara
Ah Ah Ege bekle şimdi ineriz gök göğe baka kalma
Gel güzelim beraber kanatlan'alım el ele
İneriz eğenin mavi deniz kokan balıkçı köylerine
Bizimle gelecek olan olursa yer yok deriz ve uçarız...
Bu Şehir ışık dolu olsa'da çok karanlık
Böyle yaşanmaz
Herkes hayale dalmış tutturmuş bir yol koşturuyor
Bizim yolumuz bu değil güzelim gel gidelim gel
Dağlar ardında bak işte gözüküyor Köyümüz
Bak ne güzelde uyuyor bebek gibi
Sanki Melekler koruyor
Yok üstünde tek kara bulut...
Bu gece yolculuk var bekle bütün İstanbul uyusun
Bu gece seni uyutmam bir de ben uyumam...
Tüm Saatler
Sabah ezanını gösterdiği an koyulalım yolumuza
Zaten Biz sevincimizden sarhoşuz
Nasıl olsa gidiyoruz
Hadi güzelim kanatlanıp
Göğe uçalım köyümüze doğru yol alalım...
İncilerin incisi Ege
Sana beni çeken bir şey var ama ne bilmiyorum
Bu hayale tutundukça güçleniyorum huzur buluyorum
Eski zamanlardan kalma siyah beyaz resim gibisin
Duruyorsun orada
Yalnız ama mutlu ve huzurlu eşsiz zümrüt gibi...
Son nefesimizi vermeden kalk gidelim güzelim
Hadi güzelim kapat pencereleri söndür ışıkları
Ve kilit vuralım çelik kapılara
Ardımıza bakmadan el ele tutuşup
Gidelim bu Şehirden...
Hadi güzelim yatalım
Sessizce huzur dolu uyuyalım
Birazdan hayallerimiz
Beyaz bulutlara dönüşür onlara tutunup uçarız
Asla
Geri dönmeyeceğimiz bir yere Köyümüze varırız
Bak
Güzelim
Orada çiçekler arasında duruyor mezarlarımız yan yana...
Suskun//