Kanser Yarası

adını baş ağrısı koydum sensizliğin

yokluğunda farkına vardım bensizliğin

hem sen yoksun hem ben yokum şimdi

nasıl altından kalkacak dünya bu yetersizliğin?

fazladan bir kalbim daha olsun isterdim

asabilmek için boynuna ışıl ışıl bir takı

geçit veremiyorum hiçbir şeye anahtarsızım kapı

sen yoksun ben nasıl açılırım şimdi ve nereden geçecek bu kadar insan?

gönderdim sana aldın mı mektubumu

hiçbir şey yazmamıştım içine bilemezsin neden sustuğumu

anlatır belki bir gün güneş sana, beni nasıl kuruttuğunu

nereye akacak bu kadar su şimdi ve nasıl öksüz yağar gözyaşlarım?

kırlangıçlarla onur duyuyorum

ve ismini sayamadığım bir kaç türden daha kuş

çırpınca kanatlarını mutluluk gelip benimle buluş

yoksa nerede koklaşır bu kadar sevgili şimdi ve nasıl oluşur mavi çocuklar?

seninle el ele tutuşmak yerine

düğümlensin isterdim ayaklarımız

biz yürüyüp giderken güneşe doğru,

isterdim ki ayak izlerimizden bulsun bizi umutlarımız

ama sen yoksun nasıl kabul olur bu dua şimdi ve nasıl tutulur bu dilek?

diğer yanı sensizliğin kanser yarası

kalmasaydı keşke damaklarımızda kainatın tadı

güneyde yaşayacaktık biz hani, ayrılıp da gitmek yoktu batı

akdenize ne cevap veririz şimdi ve hangi yüzle bakarız asyanın gözlerine?

kalbimse henüz ayaklarım kadar yalın

karşılığını veremez bu sözler biliyorum, ağzından akan balın

sana yazdığım bu şiirin son kıtasını sakladım

sonucumu nereden öğrenirsin şimdi

ve nasıl gömersin beni sırtına dünyanın?