Kanun Benim

çakıl taşları içinden kaybolan deniz

salıntını bağışladım

ömrüme kavuştum ayın son töreselinde

duygulu matem ve bir yelken

göremezsen beni hiç say

olamadıklarıma yakın kal

ve anla sabahı dalgalarımda

ustam devirdim geceyi

elime yakıştı milyonca

dağıttım tanrılarımı soluk almadan

yanındayım bir sevda tavrıyla

duruşumu bağışla

hakikatten dönümsüzce geldim ömürlerime

ve an kadar hafızalar verdim

ciğerime yapıştı gecenin ter lekesi

her anıma davacıyım

inançlarımı defnederken gözlerime

tanık bırakmadım serhoş dehlizlere

ustam yıkılıdım geceden

kaleme düşen eşkiyaya teslim tenim

yasalarımı yıkıyorum

kanun benim geceye..