Kapı

sükut altındır

sessiz yaklaş bir gecenin karanlığında

kulelerinde altın saçlı bir kadının saklandığı bu kaleye

işaret parmağın dudaklarının üstünde

çıtın çıkmasın

yaprakları sustur ve yıldızları söndür

geç bu kapıdan

inanç dağları aşar

bir derviş kadar yoksul kalarak otur eşiğine

duru gözlerini dikerek kilidine bekle

bir köpek havlar sana

ve düşürür dişlerinin arasından bir anahtarı

bir lamba olur önünde yanar

kötü insanların canları

eğilsin yüreğin

kaldır yerden kini

 geç bu kapıdan

ayrılıksız birleşilmez

tutunmasız bir köprüdür sonralar

altından zaman denen nehir akar

geleceğini anlatan kahinler dününe ağlar

mendil gibi uçup ağlayan göze konarsın

acının el yakan tokmağından korkmadan tut

geç bu kapıdan

döner değişir dünya

değişmeseydin bir cenin kalırdın ananın rahminde

doğanın suretinde mevsimler yansımazdı

kötülüğünü ser ayaklar altına

çiğnensin iyiliklerin

bir cevabı var her bilmecenin

utandıran yüzsüzlüğe sırtını dön

geç bu kapıdan

hırs yoksul kılar

yalnız sayar tüccar altın akçelerini

başında dikilir ölümün gölgesi

hesabını bilmez yaşamsız yitirdiği günlerin

çuvallarından birisine girer birgün kendisi

yüreğindeki yaşamışlık yeter

boş avuçlarını göster

geç bu kapıdan

karamsarlık bir sırtlandır umudu kırıklara

baş aşağı gelirsin duvar diplerinde

tutunduğun tek ipine meşaleler atarlar düşesin diye

son damla kanını akıt bir sarmaşığın köküne

dallarına tutuna tutuna tırman özüne

başın göğe çarpmadan

ayakların yerden kesilmeden

geç bu kapıdan

canındır ganimetin

dövüşen iki köpek gibidir kazanç ve kayıp

ne biri övünmeye değer ne diğeri ayıp

şahları mat edebilir bir köylü

hangi kral tacından vazgeçmezdi ertelemek için ölümü

bir soluk al gönül bahçenden

geç bu kapıdan

acıya saygılı ol ama ondan korkma

eziyetin çeşitleri tükenmesiz

zulümlerin panayırında bir çocuksun sen

bir karanfilin önünde dizleri kan içinde

unutma ikinizin de kökü var toprakta

onun yapraklarını koparırlar senin yüreğini

üzmeden kendini

geç bu kapıdan

azimdir şeytanı kovan

yedi başını ve kuyruğunu gördün ömründe

bedeni bir çıplak venüs olup sarıldı bedenine

hayatın kitabını dillendirdi sana senin istediğince

suyun sesinin geldiği yöne değil de

yürüyebilmelisin ateşin üstüne üstüne

cehennem bana revadır deyip

geç bu kapıdan