Kapılarda

biliyorsun aşk yazıyorlar

bizim dışımızdakiler

meydanlarda

gözler önünde

adı aşk olan

kanlı izler

adı aşk olan

yaralı yürekler bırakıyorlar

geride

geride teyzem usuma geliyor

annem limon ağacını sularken balkonda

ve teyzem sığınırken kaysıların gölgesine

adı aşk olan mülteci yaşamlar

ağlıyor Akdeniz gibi

sarılmaya hasret kalmış yüreklerinde

ve sen çözemediğim dolaşmış damarlarım

aşk konuşalım diyorsun

bense Hürriyet diyorum

ay çiçekleri hurmalar

yığın yığın çöl kumları

ölüler

susuyorsun