Kara Aşk Uykusuz Gece / Lorca'nın Anısına

Bu yas tutan yıldızların ruhunun önünde duruyorum

Kalbimin sınırları içinde sürükleniyorlar

Açık yaralarımın ışığını göstermek için

Ve ayrıldığımızda acıyı dindirmeye devam etmek için

Acımın doğasını ayırmak için

Kalabalığın içinde bile yalnızım

Yasak gözyaşları tutuşur ve yağmur gibi yağar

Ama uçup giden bir aşkı asla görmeyecekler

Sadece aşkı umuyorum, numara yapmayacağım.

Bir günlüğüne sahip olmak değil, hiç bitmeyecek.

Acıyla dolup taşan Ay'dı,

Ve gecenin karanlığını uyanık tuttu.

İpek tonlarında kederimi dökerken,

Alay ederek baktın, sonra yüz çevirdin.

Bir ağaçtan portakalların sabah yükselişi,

Ay batarken bir hüzün olur.

Aşağıda, kum kalıntılarının kabukları arasında,

Günün ölü doğan gelgitleri yakında unutulacak.

Aşk karanlıkken geceye karışır,

Aşk uyuyamadığında ay aydınlıktır.

Berke Gün