Kara Kış

Dağların omzuna attın şalını

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Beyaza bürüdün servi dalını

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Yolunu gözledik bir yıl boyunca

Gün kolay geçmiyor bir bir sayınca

Çocuklar sevindi seni duyunca

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Baharı düşlerken bağımız bizim,

Gelinlik giyindi dağımız bizim

Soğuktan buz kesti doğumuz bizim

Ne iyi ettin de geldin karakış!

Kardan adamların aktır yüzleri

Ne de şirin bakar zeytin gözleri

Gelişinle mutlu ettin bizleri

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Zamanın nehrinden aktın da geldin

Bütün engelleri yıktın da geldin

İlâhî fırçadan çıktın da geldin

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Kimine dert yağar kış geldiğinde

Kimine sert yağar kış geldiğinde

Yine de mert yağar kış geldiğinde

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Taştan su çıkardın taşa değince

Derdi savuşturdun başa değince

Hasreti dindirdin yaşa değince

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Kış bahçelerinde beyaz gülsün sen!

Yüce dağ başından esen yelsin sen!

Âşığın sazından kopan telsin sen!

Ne iyi ettin de geldin kara kış!

Yollara düşünce alıp başını,

Çağrıştırdın bize ömrün kışını

Ürküttün dalında gönül kuşunu

Ne iyi ettin de geldin kara kış!