Kara Kız

anlatmaya güç mü yeter

yalnızlığın tarifini

sığar mı ki mısralara gülüşün

geçmişimin acısı duvarlarda yazılı

dudağımda sen kokarken heceler

tükenmiyor ağlamadan geceler

tükense de son baharım

sebebine kara kız

hiç mi aramayacan

sormaz mısın kara kız bu divane nasıldır

dört duvara mı mahkum

bir gülüşe mi hasret

seneler dar gelirken ismin hep yüreğimde

demir kapı ardında bekler iken umutsuz

bilir misin ne çekerim

hayallere sığmaz iken anılar

uykularda sayıklarken ismini

kim bilir sen neredesin

hatıralar zıvanalı dumandan da kıymetli burada

bilmiyorum sebebini

bilmiyorum kara kız

büyük harfli cümleler kurulmayan yerdeyim

bilesin ki sensizken perişan bi haldeyim

duyuyorsan sesimi bi mektup yaz kara kız

mektubun arasına bi öpücük koy yalnız