Kara Sevda

hiçbir kümülüse borcumuz yok bizim

cebimizde yağmur duası taşımadık asla

yeşerdik

asık yüzlü şehrin küskün baharlarında

kurak bakışlardan sağdık sevdamızı

inadına sevdik insanları

dişlenmiş bir elmaydık

kararttık yaralarımızı

mekik ilmekleriyle / ustaca

düğümledik yaşamı

saklamadık umutlarımızı derin donduruculara

avuçlarımızda doru taylar koşmasa da

konmasa da

saçaklarımıza nazlı kumrular

söz birledik

aşk hep bizimleydi

hiç olmadı

gölgede kalan yüzümüz

ölesiye sevdik güneşi

Ocak, 2005 / Kiraz

(Çıkınımdaki Azıklar)