Kara Tatar
Çıkmış kara tatar yola
Padişah fermanı var belindeki kuşakta
Tulumunda su kalmamış menzile beş fersah var daha
Yandım demeden gitmeli çeriler bekler Eşme'de yahut Uşak'ta
Çay kenarından geçip inmeden attan
Doldurmalı suyu vazgeçip beş dakikalık ıstırahattan
Tatar için için seslenir
Yürü alaca arap atım dörtnala
Beklemez ferman verilmez ara
Çekip çifte sulu kılıncı erik dalına
Doyurmak mümkündür karnımızı
Yırtılır yollar biz uçarken
Yürü alaca at yalasın rüzgar alnımızı
Menzil görünür uzaktan
Varınca değişir at heman
Kusura bakma menzilci vakit yok
Lakin ıraksama dostları bizden yana selam sabahtan
Menzil menzil üstüne varır Tatar Göller önüne
Yörük beyi kırk atlyla düşer önüne
Götürür tatarı Beylerbeyine
Alır beylerbeyi başına koyup üç kez öper fermanı
Titrer elleri verip yanındakine der ki çağır gelsin celladı
Kütük yerleşir meydana
Düşmesin diye o şanlı koca kavuk yere
Paşa verir onu yaverine
Koyar kütüğe başını son bir emir urun
Urun kellesün demiş padişahım
Beklerdim günlerdir abdestim hazır
Urun ki böyle bilinsin namım
Bir ıslık duyulur ve baş düşer sepete
Balmumuyla doldurup verirler tatarın ellerine
Kara tatar kapayıp gözlerini
Üç günde görmelidir Dersaadeti.