Karadeniz...

Toprağının sırtına beledim adını

Hırçın dalgaların ritmiyle çağladın

Nazlı bir sis yürürken dağlara doğru

Uzaklardan duyuldu o meşhur nağmeler

İlk adını duyduğum yerdeyim şimdi

Kalksana yine geldim yanına

Kalksana ağladığımı yaşadım sanma

Maviye ve yeşile büründüm dağlarında

Ne çok özlemişim kır çiçeklerini

Sanki gökle birleşen uzun yaylalarını

Kıvrıla kıvrıla yükselen yollarını

İlk ayrılığı yaşadığım yerdeyim şimdi

Baksana yine söyledim adını

Baksana unutamadım yaşadıklarımı

İnsan sevdalsı yüzler gördüm her an

Yurdumun tüm canları gibi

Toprak ıstırap soluyorken bile

Gülen gözlerle sevindim

İlk vatanım dediğim yerdeyim şimdi

Sorsana nerdeydim bunca zamandır

Sorsana eğer ölmediysem isyanımdandır

Kemençe nağmesine hayaller bağladım

Hamsinin çırpınışları gibi yaşadım

Temel amcanın dükkânın önünde

Bir Hekimoğlu eyleminde uyandım

İlk kurşun sesi duyduğum haldeyim şimdi

Vursana kaybolan gençliğim ellerinde

Vursana yeşerdim sen her öl dediğinde

Zekeriya EFİLOĞLU

Gaziantep

12.4.2008