Karanfil

Güneşin saçlarına kurulmuş dar ağacı

Yıldızların gözlerime döktüğü yakamozlar yalnızlığın ilk habercisi

Ve ellerimde iki ateş damlası tutuşturulmuş son karanfil...

Issız çöl yüreğimin seraba meyil yanı

Bahtına çekilen sürmenin adı kara yazgı

Kalemler muzdarip

Yürek muzdarip

Izdıraptan bulup teselli meydanlarda pankart pankart karanfil

Dünyada ki minderi belli

Renk katran

Küçük ve dar mekan

Geniş omuzlarda kederin sıra dağları

Turuncu düşlerimin örtüsü karanfil

Sessizliğin kuyularında

Tutuşurken Yusuf sesinden sular

Damlanın selin nabzı karanfil

Nefesimin kekrek buğusu

Sesimin dökülen dobra ağusu

Yalnızlığımın sırma teli

Kirpiğimin incisi karanfil

Falan dağın eteklerinde

Filanca dertten kederli

Bir yalnızlık büyüsü

Muskalara muska giydiren terzi

Kalabalıklarımın isyan türküsü karanfil

İç sesimin seddi

Yahut mukaddesat örtüsü

Görülmeyen yürekte beri, gözden ırak karanfil

Elmacık kemiklerimde gümüşten dalgalar

Gözlerimin mirası lacivert hareler

Üstünde oynaşan yakamozların dilinde

Bir türkü yaşama dair

Toprağın altındakileri kıskandırır

Ölmüşlerin yüreğinde ecel mızrağı

Yitirilmiş candan can alır karanfil...

ALGIN / 2010