Karanfildi

kitaplardan çaldım kendimi

seni bulmaya zamanım olmadan

buldum kendimi...

karşı karşıya geldik en sonunda

her şey bitmişti...

hep sadeydim

gözyaşlarımla yıkadım kalbimi

ağlamadım hiç...

karanfildi sanırım

uzun kış akşamlarında

gülüşün yerine

dokunmaya kıyamadığım...

hep kaçtım

hep özledim

gelmeyi bilmiyorum

gitmeyi öğrenemedim

ilk soğuklarda çocuk

son sıcaklarda ihtiyar

akla ziyan

ömre zarar

aşk

en büyük yalnızlık...

sisli ve serin bir sabahtı

çamurlu ve uzun bir caddeydi

yoktun o zamanlar

şimdi varsın ayrılığımda

olmayan senden

olan sene geçiş yaptı

saçlarını ölesiye okşamak isteğim

yine sisli ve serin bir sabahta

çamurlu ve uzun bir caddede

düşündüm tüm bunları...

ya eski daha temizdi

ya ben şimdi daha kirliyim

bir içimdeki sen aynı...

yaşamak fazlaydı aslında

sevmek zorunlu

ve sevmek için yaşamaya çalışırken

yaşamak için sevdim

senin sevgini...

ayrı kalacağız

adı konulmamış

uzun ömürlü bir ölümde

ağlarsam yanlış anlama

gözyaşlarım ikimize değil

ömüre ve ölüme...

biten yazlardasın

gelmemiş kışlarda

ölesiye özlemeksin

doyulmamış zamanlarda

kalbimde oynaşan tığ ucusun

göz kapaklarımın altındaki karanlığın

tek suçusun

giden göçten geride kalan boşlukta

sessizliği bozan son arkadaşlıktasın

rüyalarımdaki amansız kaçışta

ilmek ilmek nakıştasın

buyur eden değil

veda eden bakıştasın

hadi bende de ol...