Karanlığın İçinde

Kapkara geceyi örtün üstüme
Başucuma ayı koyun lamba misali
Yıldızları serpin kar yağmış saçlarıma
Ilık bir ayazla okşayın yüreğimi
Kaybolurum gözlerinin karanlığında
Bana gönlündür yolumun pusulası
Gülmeyi unutan şu çehreme
Tebessümü anlat masal misali
Güneş saklandı tepelerin ardına
Kaskanır sarı saçlarını yeryüzünden
Bohça yapıp geceyi, bastı bağrına
Taştan daha yumuşak, pamuktan sert
Gün ışığına hasret pencerelerime
Bahtımı çektim adeta perde misali
Gün battı yüreğime, gece doğdu odama
Siyah mürekkeple doldurdum kalemimi
Şimdi kara yazımı yazma vakti
Sineme saplanan karanlığın içinden