Karanlığın İçinden

Koskoca bir boşluktayım, sessizim

Etrafım kömür kadar karanlık

Aslında gökkuşağıyım ama renksizim

Kıvılcımla aydınlanacak her yer bir anlık

Güneş’ten habersiz çiçeklerim açmıyordu

Siyahın içinde gülüşlerim mutluluk saçmıyordu

Gece gibi çöktü ama yıldızlar eksik Ben nereye gitsem oradaydı, bu karanlık bir yere kaçmıyordu

Gel karanlığın öyküsünden bahsedelim

Yağan yağmurun sesiyle raks edelim

En güzel rengi seçelim karanlığın içinden

Tek bir renge aşık olduğumdan vaz geçilmezim ben

Pencerem gökyüzüm, siyahın manzarası

Bu gün her şeyi boş vermenin tam sırası

Hayallerimin katiliyim, ben tutarken kanlı yası

Vaz geçmediler, hala herkesin vardı beni kandırası

Galiba alın yazım, ben bu karanlığa müptelayım

Savaşım güneşle, sanırım aydınlığa bir belayım

Bitmeyen bir siyahtasın artık kabullen

Yine yazdım kendime karanlığın içinden