Karanlığın Öteki Yüzü

/hangi karanlığa ışık yakanların gölgeleri altında doğar ay

kaç şafak borçlu kalınır suçsuz bedenlere/

boşlukta göz göz sökülürken gün

var gücüyle vururken haksızlık

selamsız doğan gün utanır

ateşler dağlanır kirpik uçlarında

akışına bırakılır

miadını doldurmuş insanlık

susturulur sesler ezelden ebede

alaz ayazı sarsa bile her zerreyi

masumiyetin ağıtı yakılır

ağır zaman cinnetlerine

konuşur gölgeler

sindirilirken gerçekler

sağ yan kanatları kopmuş kuşlar

sol yan Nuh tufanı

zehir zemberek hayatın yüzü

köz köz yakar benlikleri an/sızın

gelecekteki flu kıyametlere

susarken ağız dolusu

ay batar sularda

siyahlar giyinir k/alem

kahır dolu sözcüklerle

özgürlüğün ateşini yakarken

yürek gürültüleri,

ayrı yöne akan nehir misali

dağılır doğrular soğuk nefeslerde

düzmece senaryolarla

geceden sabaha uyutulur

çözümsüzlüğün yükselen dumanı

belki ses olmaz duygular

koyu sessizliğin k/arlı dağlarına

belki kuş yüreği dualar kaplar

göğüslere saplanırken

yok oluşların adaletsizliği

ya,

kuruyacak kirpiklerin ıslaklığı

ya da

u/yanılacak karanlığın öteki yüzüne