Karanlığın Sonu

Siyah bir gemi gece karanlığında
Alabora olmuş, soğuk sularda.
Uzaklarda çook uzaklarda
Bekleyeni var karanlık limanda.

Pek karamsar gece, bulanık
Işık vermemeye yeminli gibi,
Ne deniz mavi, ne gökyüzü mavi
Sanki dünya terketmiş kendini.

Nereye gittiğini bilmeden savrulurcasına
Puslu bir hava, nefes zaten alamıyor
Biter mi acaba şu yol, bitermi deniz?
Kim bilir? Belki de gider sonsuzluğa.

Olamaz fırtına bastırdı birden
Yağmur yağmıyor sanki, boşalırcasına.
Gemi sokuyor kafasını bir içeri bir dışarı
Siyah ve karanlık sularda.

Boğuşuyor, savaşıyor hiddetli
Hayatta kalma savaşı.
Müthiş feryat ama ne çare,
Bak işte verdi son nefesini gemi.

Galiba yuttu karanlık çocuğunu.
Ruhuna Fatiha atın toprağını madem.
Yiğitmiş ama ölsede, gitse de.
Vermedi aman hasmına hemen.

Ne şansmış ne hayat be kardeşim.
Sen gittin açtı güneş.
Bembeyaz oldu karanlık güneş..