Karanlık

/.../

Bir tutam ümitsizim..

Gözlerim yokladı

daralmış anlamı, anları..

Amortisiz düşlerim soldu,

çorak toprağın tuzuyla..

Anlaşılamayan "mavi"ye açıldı

hüzün dolu

zindanlarım..

Bir ırmağın

derin akışında kayboldu,

ve idam sehpasında

son sözlerdir hayrım..

"Hayır" diyarında çağlayan kalbin yakarışları,

yakar, yanar sevgisizliğin selinde

ve sessizliğinde..

Küfrettim,

Kafir oldum,

dönüşü olmayan yollara,

kimselere,

kimsesizliğe yokoldum..

Yanamadım

kendime, bana ,"biz"e..

Umutsuzların kahramanı oldum

ve kayıp kentin çirkini..

Bekledim,

beklenilmeyenleri..

Beklenilmez anların, ansızın

çıkmazlarında..

Aradım, aranmadım

Kaybettim,

Kayıptım,

Meçhuldüm..