Karanlık

Karanlığım çok derin

içine düşen yolunu unutuyor

Gülüşlerim yüzeyde kalıyor

içimdeki fırtınaya ulaşamıyor

Ben her şeyi sessizce yaşadım

acı bile sesimi duymadı

Geceyi seçmedim aslında

gece beni anladığı için kaldı

İnsanlar geçer dedi

oysa bazı şeyler geçmez kök salar

Kalbimde açılan boşluk

zamanla dolmadı derinleşti

Ben hâlâ buradayım

ama kendime en uzak yerimde

Karanlığım çok derin

çünkü ışık beni yarı yolda bıraktı