Karanlık

Karanlıkta kaldım

Bir güneş doğdu sandım

Pencereyi sonuna kadar açtım

Gelene geçene baktım

Suratlar hep siyah

Benim gözlerim siyah

Odam simsiyah

Ben karanlıkta kaldım

Çok yorulduğumu anladım,gidip yattım

Küçük bir ışık sızdı pencereden,umutlandım

Kapkaranlık bir günde

Sızan ışık tenimde

Hemen aynaya baktım

Yüzüm bembeyazdı

Gözlerim zift kara,inandım

Artık odam karanlık değildi

En sonunda karanlık bana boyum eğdi

Pencereden sızan küçücük bir umut

Benim karanlık dünyama yetti