Karanlık Çizilirken
' arşe keman arası derin bir kuyuda düşlerim
sakla beni sevgili faili meçhul cinnetlerden '
nedense sigara dumanı inince perde kadar göz bebeklerinize
yoruluyorduk göz yaşlarımızın hasadından
birde o mayhoş kasım kokusu genzimize kaçınca
sükun bir medcezir akşamında
şehir çalgıcıları dokunuyordu göğsümüze
karanlık çizilerken harf harf
cümle cümle
hatta satır satır
gri yapraklı defterlere
sebepli sebepsiz
kış uğultuları
rengini boyuyordu elde kalan son yaprakların
gergef asılırken duvardaki son boş çiviye
kendi halinde resimim şimdi kirli beyaz duvarda
dudaklarımda kırık gülümsemeler
savurup o heybetli duman kokusunu
sıkışırken kirpiğime o malum is
şehir çalgıcıları dokunuyor göğsüme
elimde kırık bir kalem
karanlığı çizerken satır aralarına
harf harf
kış uğultuları düşürüyorum
uzunca bir çukura ...