Karanlık Ve Ateş

Ey İstanbul! Ey Sevgili!

Saçlarıma tel tel karanlık düşürdün

Karanlığı bir nakış gibi işledin saçlarıma

Yüreğime damla damla ateş düşürdün

Yangın yeri eyledin beni

Sen karanlık oldun ben ateş

Ateşimle aydınlattım, gündüz eyledim gecelerini

Ateşimle söndürdüm yangınlarını

Sokaklarına yaydığım külleri topluyorum bir bir

Bir sokak boyu aradığım aşkı göremeden gidiyorum

Sana hoşça kal bile demeden!