Karanlıklarıma

Kızarım yaptıklarıma öylesine sitem eder

Sessizce yazarım içindeki birikmişlikleri

Hep derim sonlar olasın, başlangıçlar gibi

Ama olmuyor işte

Kader Bu ya

Her başlangıç bir bitişin habercisi oluyor

Gene hüzzam çöküyor şu yüreğime

Sorular başlıyor beynimin hücrelerinde

Kalemim yazmıyor öle donuyorum sessizce

Neden diyor ?

Bir anda kendime geliyorum

Ama herşey sanki bıraktığım gibi

Tek değişense Her doğan güneşle

Yıkılan bir umut

Yaprakdan dökülen kırılmış parçalar

Gökden yağan bir damla yağmur damlası

Birşeylerin içimden yok oluşu

Küllüğe söndürdüğüm sayısının bilmediğim sigaram

Parçalarımsa tek tek bu mısralarda

İşte bir kez daha hüzzam çöktü karanlıklarıma

(07.06.2008 Pazar gecesi saat 02:42 )