Karanlıkta Çırpınan Bilinç

Bataklıktan kurtulup özgürlüğe uçuyor

yaşadıkça yeni şeyler öğreniyor ölümden

o çaresizlik ki en acımasız mesele,

boşlukları kapatan ayna samimiyetsizliği.

Gözlerime inen sihirli perde

geçici bilinç kaybı yaşatıyor bana

nefesimi tuttuğum her saniye,

zavallı zihnimin kayıp çocukları.

bu mesafeler çok tahripkarca belirsizliklerdir,

tüm pisliklerimi seninle yaratıyorum

içimi ısıtan ölümün şehvetli kaypaklığı,

bana en sevdiğin yanını söyle.

o dipsiz kuyunun kalleş duyarsızlığında,

akşamları çirkin suratlı insanlar görüyorum,

ansızın çıkıyorlar ortaya

kaybolana kadar ölüm.

Beni etkileyen her düşüncede bir büyülenme var,

bir delinin sözlerinde,en karanlık zifaf gecesinde,

güzel bir kız görünce ve sönünce yanardağlar,

iyice belirginleşiyor alevli,saçaklı, gizli bilinçsizliğim