Karanlıktır Son Veda
Bir gece vakti
Dursa bir an zaman
Gelsem sen uyurken başucuna
Sen uykunun en güzel anında
O masum melek misali bedenine
Baksam sana bir anlık doyasıya
Dokunsam saçlarına sessizce
Kalbimde aşkın şahlandığı o anda
Bir de buse kondursam hatta
Maziden ve aşktan alsam intikam
Ve fısıldasam kulağına
Seviyorum seni diye
Aldırmadan tüm yasaklara
Ve yaşanmışlıklara...
İrkilsen sen, tek bir dokunuşumla
Ansızın açsan gözlerini karanlığa
O anda toz olsam
Soluduğun ilk nefesle karışsam hücrelerine
Kaybolup gitsem
Bir buseyle dudaklarında...
Hayal olsam bir anda sana
Senin bana olduğun gibi yokluğunda
Yine de arasa beni gözlerin bomboş odanda
Zifiri karanlıkta
Bulmaktan ümidi kestiğin bir anda
Anlasan beni.
Anlasan, esip geçerken yüreğimden sen
Yokluğundaki kimsesiz yalnızlığımı.
Anlasan, karanlıkta kalakalmayı bir başına
Bedeninde hissedilen bir parça ıslaklıkla...
Gözlerini açtığında o karanlıkta
Beni bulamadığında
Ama varlığımı hissettiğinde
Sebebini bilmediğin bir korkuyla
Anlarsın yüreğindeki o andaki boşluğu
O andır işte son an.
Ve anlarsın sen de
Kabusla hayali ayıramaz insan asla
Sessizce gözyaşları süzülürken yüreğinden yanağına...
Bir gece vakti
Dursa zaman bir an
Gelsem baş ucuna sen uyurken
Dokunsam saçlarına
Bir buse kondursam hatta
Sen uyansan aniden
Ve ben uçup gitsem senden...
O an diner tüm hasretliğim sana
Yeter bir ömür sensizliğim yokluğunda bana
Bu son ziyaret olur artık diyarına
Bu son veda olur son sevdaya...
Karanlıktır son veda bir aşkta...