Karayım,zalimim

küsmüşsün bana duydum ellerden.

kara gözlerin bulutluymuş ,

gülmez olmuş yüzün ,

karanlığa bakmaz olmuşsun,

geceleri tüm ışıkları yakıp

boynuna cefa tespihini asıp

beni çekmeye dalarmışsın

heyhat sevdiceğim,

imamenin rengi kapkara

hayallerine sakın kapılma

-sevda karadır demedim mi bin kere?

karanlığı noktalarım ben her gece.

bir nokta aydınlık bulamadım senelerce.

derdin ne senin benimle,

çek git ışık ara kendine...

zalimim işte rengim kara.

kirpiklerimde asılacaksın dar'a,

bin sefer söyledim dinlemedin ama,

bir kez düşersen kuyuma,

boğulur kalırsın karanlığımda,

demedim mi sana.

küsme ,kırlma bana.

ışık bulurum diye düştüğün bu yollarda,

zulumat ülkesi görünür ufukta.

bu ülkede yedi renk yok...

dağ,taş,deniz kara...

mevsimlerden kış,

havalar hep ayazda...

girersen bu topraklara,

kaçarsın ardına bakmadan

bağıra bağıra...

karaya alış da gel;geleceksen

yanında çiçekli bir mendil getir ama...