Kardelen Mezarlığı
'Kurban edilmiş kardelenlerin mezarı sol yanım !
Buz yüreğimden güneşe bakarken mutlu sondur toprağım. '
Ruhuma dokunduğunu ve ruhunu okşamak arzusunda olduğumu ...
Olmayacağını da adım gibi bildiğimi bil isterim !
Bir umut der gözlerinin içine bakar ve kendimi ararım.
Karanlıktır oysa !
Ela olsa da , yeşil olsa da , deniz olsa da gözlerin.
Hep bir hüzün her zaman unut der gibi bakar sana...
Sır olur susar , şiir olur kusar tüm gerçekleri...
Belki kanadı kırık , ürkek ...
Belki yaralı bir şairin dizelerinden arta kalanım.
Oysa cennet kokar ayakları...
Ruhu miski amber içinde tüm dokunuşları...
Geç kalınmış yıllar , yüzyıllar gibi gelir.
İsyan etsen ölümlü olanlar dirilir.
Sokulmasını istersin sol yanına,
Sonra bir yıldız kayar gözyaşlarımla,
Düşmeden yere silmek isterim acı gerçekleri...
İç çeke çeke gömmek istesem de başımı sinene,
Soluklanamam buz tutmuş yüreğimle...
Beklerim !
Beklerim...
İlk kardelen buz yüreğimi kırıp doğduğunda ...
Gözlerinin güneşine kurban edeceğim...