Kardelen XX
“Özlem”
Sessizliğin büyüsünde, bir gün daha
Sensizliğin sabahını, yudumlarken
Buğusu üstünde, özlem kokar çayım
Masamda dervişler, karşımda Misya
Dışarda, yanıp sönen sokak lambası
Dallarda, sonbaharın rengi, sarı
Duygusu olmayan, kaldırım taşları
Masamda dervişler, karşımda Misya
Elimde tükenen kalemin, belirsiz sözü
“Veda” ettiği saman kağıtları
Senli gözler, gökyüzünde mavi bulut
Masamda dervişler, karşımda Misya
İrkildi bedenim, sensizlik soğuğuyla
Paslı korkuluklar, üzülüyor halime
Kara haberlerle dolu karga, kapkara
Masamda dervişler karşımda Misya
