Kardeşliğin İkrarı Olmaz

-------

Sorular sorarken hayata

İnatçı,yalın,yerinde

O kadar suçluyum ben de...

İnce saydam yapraklarıyla suskunluğum

duyguların içe dönük dallarında...

Bencilliğim en derin hastalıktı

öfke, kin, nefret..

Şaşarak bakıyorum,öfkeyle

İsyanla,acıyarak...

Hayatı ve dünyayı betimlerken

anlamaya çalışırken yapayalnız

nedenlerle sonuçları çarparken

bölünmüşüm bin parçaya

Kardeşlik kan da değildir sadece

canda başlar paylaşmak

ve mesuliyet şuuruyla yaşatmak değil midir

var olmak...

Tıpkı vefa,dostluk ve iyilik gibi

erdemdir adı kardeşlik olan

ama özde kaybolan

sözde yalan değil midir

Sürükleyerek bir nice hayatı ince kıvrımlarından

Örnekler çıkarıp adım adım

Sildim bencilliğin kara kirini

kalbimin aynasından

o çok derinlerde yitik

temiz yüzünü görmem için

Kardeşlik olsun adımız

insanı sevmenin sebepsiz görünür hali

birinin üstüne özenle titremeyi öğreten

Akıp gitmesin o bin kollu ırmak

Ne kadar yanlışsa kendi yatağında

yanlışım ben de o kadar

Bütün güzelliklerin başı

içimizdeki erdemdir

ustalıktır sevmek

Ak güvercinler gibi ağzımızdan uçurduğumuz

O büyülü,sıcak,doğru sözler...

Yıllar sızıyor aralık kapıdan...

Yıllar...ki içinde binlerce düş ölüsü

Koparıp götürdü kimlerden neleri !..

..

--

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-