Kar,gece Ve Çocuk..

Tatlı bir küskünlük yağıyor gökyüzünden

Gecenin geç saatleri üşüyor hem karanlık elleri

Örtüyor çevreyi aydınlığa benzer bir tül

Bir imge olup tebessüm ediyor bize ömür..

Yüzünde masum bir ifade kendini gözleyen gecenin

Kaşı yarılmış şerha şerha bir bilinmez sır gözlerinde

Siyah elbiseli bir adam gibi siniyor içimize

Gittikçe daralıyor ruhumuz ,saçakta kumru sesi.

Yürüyor uysal adımlarla dökerek sırlı sözleri

İlerliyor ufkun görünen girdabına

Soğuk çehreler kesiyor değdiği yeri

Ah yine fırtına kokusu titreyen camın önünde..

Şimdi okullar tatil hiç görmeyecek geceyi çocuklar

Hem kar yağsa da üşümeyecek minik elleri

Çantalarında bekleyecek kıpır kıpır hayat

Yüzlerinde geceye inat bembeyaz gülüşleri..

1996..kısmen düzenleme 2009..