Kargı Gibi Dik Ve Kendi Halinde Bir Orman

_ yosun gövdeli

yaprak dökmeyen ağaçların ormanı bu

kargı gibi dik ve

güneşi örten dalları ve dikenli yapraklarıyla ne kadar da heybetli

özgürlük türküsüyle raks eden

bir doğu / bir batı rüzgarlarında

_sayısız çocuk / genç / yaşlı

dolu dolu gözleri

ıslak ve omuz omuza

ülkem ayakta

yumruklar sıkılı

avuçlarından tek bir gün ışığı kaçmasın diye bu ormanda

_elinde ipi / belinde baltası olan

yada palasıyla vuran / yıkan

ekmek kabuğu gibi kurağı özlemiş olan

sizlere karşı

dingin ve sessiz bir bekleyiş var burada

_dinle bu seslerden uykusu kaçan

bilir misin nasıl zahmettir öylece durmak

darağacının gölgesi yapış / kapış uzarken bir yakandan

pis kokulu damlara

yine de denizler kadar özgür ve ufuklar

ormanlar yok olmayacak bu dünyada

_dostlar

bu bilmez neden bu kadar şaşkın

kendi halinde / sakin ve sabırlı bu ormana

yosun gövdeli

kargı gibi dik uzayan

'uzak asyadan' bu insanlara

_unutma aymaz

nehirler afetten değil

haksızlıktan taştı daima

yollara ve yamaçlara

' at başı gibi uzanan'(*)

bu coğrafyada

(*) Nazım Hikmet RAN; Davet