Karım'a
Yarım kaldı hep bir yanımız,
Yağmur yağdı su aldı botlarımız,
Güneş açtı sırtımıza yapışti kazagimiz
Ne biçim bir hayattı mevsimini yakalayamadıgımiz
Şimdi nefes alıyorum yavaş yavaş
Ve kurtuluyorum zağarlık tan
UYKUsuz gecelerimin müsebbibi beyaz
Alalade bir renkti
Yenemedim fobisini
Sonra Hugo yazmış beyaz renk değil ki
Yani donkişot gibi yel değirmenlerinin gölgesi
Hafif rüzgârlı esintili hava,
Üstümde tiril tiril bi gömlek
Yaz yağmuru var dışarıda
Ahmak ıslatan
Kaldiŕ kafanı bak ufkuna !
İste o benim
Göçmen kuşlarıyla gelen ovalarina
Huzur ve mutluluk!
Hak ettik bu sancılı doğumun ardından
Lohusa şerbeti tadında iki çocuk!
Biri Tuğra Deniz, biri Yağmur İlkem...
Sen gönül köşkümün Hümeyrası,
Arguvan bahçesinin loş kokuşlu manolyası...
-Engin dağlarda otlayan maralım
-Leyla oldun âşk masalıma
-İlle de sen ille sen diyor bu yürek
-Fuzûli değilim ne yazik ki , mutlu sonlar verecek!
Sen şiirlerimin gizli öznesi
Ben hayatınin bilmecesi
Hiç bilemeyeceksin yukaridan aşağı
Yahut soldan sağa
Yüregimdeki solcu ölmedi daha
Berlinde duvar yıkılmadı
Sovyetler dağılmadı.
7. Filoya kucak açılmadı
Dar ağacında gençler asılmadı daha...
Neyse bunları boşver kadınım
Biz seninle keskin sirke küp olsakta
Ben mayalanirim aşkınla koynunda
Sana zararim olsa da
Sende seversin bilirim beni
Kırılıp sakın dökme bizi...