Karmakarışık...

Hüzün doluyum bugün

Kahrolası yitik bir zamanın peşinde

Savrulurken toz pembe bulutlarım

Gözyaşı isyanımı resmederken çoraklaşan suratıma

Makyajım sokulurken damlaların koynuna

İllaki izini bırakacak ya umutsuzluk

Çizdi işte maskaramla kapkara bir yolculuk...

Başladı yine kalp sancılarım,

Yaşanmışlıkların tövbekar yeminlerine aldırmadan,

Nefreti yanı başında çimlendirmiş bir bahçivanın

Gülü budayıp dikene can vermesi kadar masumdu dakikalarım...

Hüzünün her demini soluyorum kendimde

Yaşamak acı veriyor / nefes tam bir işkence

Köhne zamanlarımın kahpe vuruşlarında

Hayat bedbaht nefise..

Haydi sevda kodese

/Çırpınışlar boşuna rahat ol sevda orda

Birgün anlayacaksın dışarda yok sevmeler (olsa bile hilekar...)

Sükutunu tamamla,

Hüznü damarda yaşa,

Yitikleşmiş zamanlar artık karmakarmaşa.../