Karmaşık

Kaç mevsim seninle, sessiz sedasız

Ama sensiz yaşanır, kim bilebilir..?

İçimdeki tüm sesleri sustursam da,

Duvarlar konuşmayı bırakmıyor ki..

Gece gökyüzünde yitirdiğim Güneş,

Gündüz aydınlığında bulduğum Ay gibisin..

Ne gecelerim aydınlık, ne gündüzüm karanlık,

Her şey, bir yap-bozun parçaları gibi karmaşık..

Çok olmadı, tüm kapılarını yüzüme kapattığın,

Artık, yüreğine en yakın sokakta konaklıyorum...!

Geceleri, o yarım uykularımdan uyanıp

Acının acısını ?' rüyadır, geçer '' sanıyorum..

Anahtarımı kaybedeli yıllar olmuş da,

Farkına ancak yeni yeni varıyorum..

Karmaşık oyunlara boş verip, gülebilen

O çocuk yanımı arıyorum....!

( SAKARYA - 15 Ağustos 2011 )