Karşı

loş ışıklar altındayken,

seni düşünüyorum.

ağlıyorum; bilinmezliğe karşı,

ağlıyorum; sensizliğe karşı.

şaşkın bakışlarda dargınlık

yaşıyorum sabahlarla,

bağırıyorum istanbul'a,

haykırıyorum! dört duvara karşı.

iç çeken vapur sesiyle

uyanıyorum geceyle karışık,

kafam bulanık, aklım...

derken aynada sen varsın,

derken istanbul'da yokum...

birkaç cümle mırıldandım

sana karşı...

bir söz çıktı dünyaya bedel,

bir göz var ki bana karşı...