Karşının Karşısında / 2

II . )

? Muhatabı bizzat kendisidir..?

- Kendi sözüne kanıp kendi haline acır

Gözlerinden kan akar, ağlar kıbleye karşı...-

Hangi sözle başlanır cahille konuşmaya

Nereden bilsin nadan, bu garip neye karşı?

Hangi sözü can verir, can denen duruşmaya

Ona sorsan, fikri net; bense ? her şeye karşı?

Suç olur nefes bile, aldığın çokken ona

Gördüğünden ötesi, ?haşa, hiç yok?ken ona

Kâinat aç gezerken, cüzdanı tokken ona

Duruşun kabahattir; ağaya, beye karşı.

Oysa ben, yarım kalmış bir tek doğru söz için

Baktığından öteyi gören bir çift göz için

Nesimi'yi oduyla kül eden bir köz için

Cemaate ters durdum, yüzüm Kâbe'ye karşı.

Bir bilse ben, koşarken Musa ile Mısır'a

Yüz sürdüm bir dervişin oturduğu hasıra

Güneş bile dönerken kamerin peşi sıra

Turnalara el verip döndüm kubbeye karşı.

Ödülü aşk olurken, karanlığa tapmanın

İsmine günah dendi artık gönül yapmanın

Ve aydınlık bir yoldan karanlığa sapmanın

?Sevda? dendi adına, geç bir tövbeye karşı.

Yani herkes susarken, her şeye dayanarak

Cismimi kül eyleyip aşk oduyla yanarak

El aldım erenlerin sesiyle uyanarak,

Yıkıldı karanlıklar, bir harabeye karşı.

26.05.2008

Beylikdüzü